Natuur, balans en harmonie

Lode Stevens

De Steady State was een reactie op de Big Bang theorie die maar al te gemakkelijk kon worden verklaard door een immens gebeuren uit een ver verleden. In zijn oorspronkelijke vorm geeft de Steady State een goede uitleg over de oneindigheid van het universum. Er is niemand die kan verklaren hoe materie verdwijnt, wat impliceert dat het universum een oneindige toekomst heeft. Maar hoe begon de oneindigheid?

 
Twee Britse astronomen, Fred Hoyle en Herman Bondi, geleerden van topniveau, stelden in 1948 een alternatieve theorie voor. Deze astronomen trachtten te verklaren dat in het systeem van de Steady State de oneindigheid in twee richtingen werkt en het heelal altijd hetzelfde is gebleven. 
Wel verandert de intensiteit van de sterren en de balans ertussen wordt regelmatig verstoord, en het is waar dat het universum uitdeint, maar dit komt omdat de ruimtelijke tijd in onze onmiddellijke omgeving uitzet. De ruimte zelf groeit als deeg in een oven waardoor de sterrenstelsels als krenten in dit deeg zich verder van elkaar verwijderen. Indien de densiteit behouden moet blijven moet er steeds nieuwe materie worden geschapen. 
Tot dit punt vraagt de Steady State theorie om dit te aanvaarden zonder vragen te stellen. Om de snelheid van de expansie te behouden is het nodig dat er steeds nieuwe atomen worden gevormd, in overeenstemming met de wet op behoud van energie. Deze vertelt ons dat energie niet kan worden geschapen of worden vernietigd. Dit houdt in dat energie wordt omgezet in materie.

 

Herman Bondi schreef hierover het volgende: "Men moet de schepping begrijpen als het ontstaan van materie, niet uit energie maar uit niets. De gemiddelde energie moet constant blijven, zij wordt gevormd door de perfecte kosmologische principes en aangevuld door de reacties van materie in de sterren, die een constante stroom van verse energie leveren in de vorm van elektromagnetische straling. Volgens deze denkwijze is het scheppingsproces samen met de uitdeining van het universum een dichte benadering van een warme dood, een thermodynamische toestand waar geen evolutie kan plaatsgrijpen en waarbij tijd niets meer betekent." Einde citaat.

 
De Steady State theorie geeft hierdoor twee alternatieve mogelijkheden in de kosmologie. Het begin van het universum ontstaan uit niets - wat een onbevredigend antwoord is - en de onafwendbare dood door entropie. 
Het mysterie van deze "warme dood" is onder andere het scenario voor het einde van het universum. Om deze theorie te bewijzen moet materie gelijk verdeeld zijn waar wij ook kijken.

 
De Big Bang theorie vereist dat de oudste objecten dicht bij elkaar moeten worden gezien. Het is echter nodig, om dit te staven, dat wij de juiste afstand kennen tussen de objecten. Spijtig genoeg kunnen de optische telescopen niet zo ver waarnemen en een betrouwbare afstand bepalen. De informatie die de radiotelescopie biedt kan hierover wel een antwoord geven. Dit antwoord werd bevestigd en bewijst dat de verste sterrenstelsels, objecten dus, dicht bij elkaar liggen.

 
Opvattingen volgens de Steady State, gecombineerd met de Big Bang kunnen ons verklaren hoe alles eens begon maar ook hoe het zal eindigen. 

De steady state